{"id":10830,"date":"2026-03-23T16:17:15","date_gmt":"2026-03-23T15:17:15","guid":{"rendered":"https:\/\/grupo-organistrum.com\/musica-y-realidad-para-recuperar-el-patrimonio-ignorado\/"},"modified":"2026-03-23T16:19:28","modified_gmt":"2026-03-23T15:19:28","slug":"musica-y-realidad-para-recuperar-el-patrimonio-ignorado","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/grupo-organistrum.com\/gl\/musica-y-realidad-para-recuperar-el-patrimonio-ignorado\/","title":{"rendered":"M\u00fasica e realidade virtual para recuperar o patrimonio ignorado"},"content":{"rendered":"\n

O pasado 10 de marzo de 2026 tivo lugar no Instituto de Investigaci\u00f3n en Humanidades (iHUS) unha xornada titulada \u201cA (im)pertinencia do silencio: restitu\u00edr m\u00fasica esquecida en espazos dom\u00e9sticos\u201d. O evento, promovido polo Grupo Organistrum da Universidade de Santiago de Compostela (USC) en colaboraci\u00f3n co Centro Infogr\u00e1fico Avanzado de Galicia (CIAG) e o Conservatorio Superior de M\u00fasica de Vigo (CSM Vigo), mostrou tres proxectos interrelacionados para recuperar desde as Humanidades Dixitais a sonoridade de espazos desaparecidos. A xornada inclu\u00edu, ademais, un recital no que se interpretaron algunhas partituras setecentistas alleas ao canon musical de Occidente. En definitiva, mostrouse a relevancia de escoitar (gardar silencio) para mitigar o doloroso mutismo que produce a amnesia cultural.<\/p>\n\n\n\n

Quen se dedica \u00e1 m\u00fasica co\u00f1ece, mesmo sofre, a extremada fraxilidade desta. O car\u00e1cter inmaterial que pos\u00fae faina valerse do tempo e, paralelamente, ser a s\u00faa v\u00edtima. Cantas pezas tocadas no pasado, xamais anotadas ou cuxas partituras quedaron gardadas nun caix\u00f3n, caeron en tal esquecemento? Este \u00e9 un silencio moi particular, agravado por m\u00faltiples factores: certa indeferencia de sociedades saturadas, unha suposta falta de tempo para escoitar (a pesar de que vivimos m\u00e1is anos que nunca) e a a\u00ednda preponderancia do canon musical centroeuropeo que se repite continuamente. A mencionada xornada pretendeu remar en sentido contrario. As\u00ed o expresaron os organizadores, Montserrat Capel\u00e1n Fern\u00e1ndez e Javier G\u00e1ndara Feij\u00f3o (USC), que contaron cos doutorandos Sergio Rodr\u00edguez Guti\u00e9rrez e Efr\u00e9n Soto L\u00f3pez no comit\u00e9 de apoio t\u00e9cnico.<\/p>\n\n\n\n

As comunicaci\u00f3ns xiraron en torno a varios eixos. O primeiro gardou relaci\u00f3n con seis duetos que Jos\u00e9 Castel publicara en Par\u00eds ca.<\/em> 1774. Tras ser atopada unha copia manuscrita nun pazo galego, o conxunto das creaci\u00f3ns foi recentemente gravado na residencia dos Barbosa Maciel (Viana do Castelo) por Pavel Amilcar, Mario Peris e Roberto Noche (CSM Vigo). Para iso, empreg\u00e1ronse viol\u00edns que o reco\u00f1ecido compositor Andr\u00e9s Gaos ti\u00f1a en Bos Aires. O segundo labor implicou a reconstruci\u00f3n visual e sonora do sal\u00f3n madrile\u00f1o que pertencera ao embaixador de Portugal cara ao ano 1785, tarefa realizada por Anxo Mij\u00e1n e Carlos Paz (CIAG). Manuel \u00c1lvarez (Useche360) tratou, pola s\u00faa banda, a utilizaci\u00f3n de IA para restitu\u00edr a fachada festiva que a Feitor\u00eda Inglesa do Porto exhibiu con m\u00fasica no 1793. Todas estas contribuci\u00f3ns, explicadas polas propias persoas que as levaron a cabo, permitiron contrarrestar con m\u00fasica e artes visuais o trafego dos tempos actuais.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n