Con profunda dor despedimos a Juan Francisco Sans, pertencente ao noso grupo de investigaci\u00f3n Organistrum.<\/p>\n\n\n\n
Pianista, compositor, director, editor e music\u00f3logo de excepci\u00f3n, Juan Francisco foi sobre todo un humanista e un home do renacemento. Non s\u00f3 polas s\u00faas diferentes facetas sen\u00f3n, tam\u00e9n, porque os seus intereses musicol\u00f3xicos foron diversos, tanto en tem\u00e1ticas (centradas fundamentalmente na m\u00fasica Latinoamericana) como en metodolox\u00eda. Era capaz de xuntar, cunha naturalidade sorprendente, as vellas coas novas correntes dando como resultados traballos rompedores que un\u00edan o rigor cient\u00edfico con esa claridade que mostraba o enorme talante pedag\u00f3xico que posu\u00eda. Todo o fac\u00eda con mestr\u00eda, pois os seus talentos e intereses, sempre foron m\u00faltiples. A isto un\u00edase a s\u00faa humildade, unha gran xenerosidade co seu traballo e en sentido do humor moi especial que sempre lle acompa\u00f1aba.<\/p>\n\n\n\n
Perdemos a un dos maiores representantes da musicolox\u00eda Iberoamericana pero, tam\u00e9n, a un amigo. Por iso atesouraremos sempre as \u201csaborosas\u201d e ricas conversaci\u00f3ns que tantas veces tivemos, as veces que nos visitou en Santiago de Compostela e o concerto que, no Paraninfo da nosa Universidade, deu xunto \u00e1 s\u00faa querida esposa Mariantonia Palacios sobre m\u00fasica de sal\u00f3n galega e Latinoamericana a catro mans.<\/p>\n\n\n\n
Grazas por tanto, Juan Francisco.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"